Περιληπτικά η παρέμβαση αυτή επικρίνει το ΠΑΣΟΚ για την νεοφιλελεύθερη πολιτική, για την επιλογή Παπαδήμου και για την μη προσφυγή στις κάλπες.

Εγώ θυμάμαι ακόμα πιο παλιά όταν ο Γιαννίτσης επιμελούνταν την αλλαγή του ασφαλιστικού, πολλοί από τους υπογράφοντες και μέλη αυτής της τάσης στο ΠΑΣΟΚ είχαν κατεβεί στους δρόμους και διαδίλωναν ενάντια στην τότε κυβέρνηση Σημίτη. Τα αποτελέσματα καταστροφικά, όσα θα προλάμβανε εκείνο το ασφαλιστικό επιβεβαιώθηκαν με τον χειρότερο τρόπο, και νέα μέτρα σαφώς πολύ χειρότερα επιβλήθηκαν μέσω του μνημονίου.

Είναι καιρός να αναλογιστείτε σύντροφοι εάν είστε με το ΠΑΣΟΚ της καθυστέρησης και της καταστροφής της χώρας μέσω της εξόδου από το Ευρώ ή είστε με το ΠΑΣΟΚ της προοπτικής, της ευρωπαϊκής πορείας και της ανάπτυξης. Το ΠΑΣΟΚ δεν είναι ΣΥΡΙΖΑ και καλείται να κυβερνήσει πραγματικά, όσες φορές έχει επιχειρήσει να αναλωθεί σε πολιτικές φανφάρες τα αποτελέσματα για την χώρα είναι καταστροφικά.

Θα περίμενα μία μακροσκελέστερη προσωπική ανάλυση του Γραμματέα ΠΑΣΟΚ Πασσαρώνας, Σπύρου Πάικα ώστε να έχουμε μία σαφή γνώση τι πρεσβεύουν εκείνα τα στελέχη που κατέχουν εκλεγμένες θέσεις στα όργανα του κινήματος.

Οι γόνοι τα έκαναν ολίγον μαντάρα, ωστόσο η νέα κυβέρνηση πολυπληθής και ετερογενής δεν ξέρω αν θα μπορέσει να ανταποκριθεί στον ρόλο της.

Αποδεικνύεται έτσι ότι η γενικευμένη λαϊκίστικη λογική πολλών Ελλήνων του “όλοι ίδιοι είναι” είναι λανθασμένη. Πρωτεργάτης αυτής της επιστολής ο βουλευτής Ιωαννίνων Μιχάλης Παντούλας.

Quiz για δυνατούς λύτες: Τελικά τι μετράει στην συνείδηση των πολιτών οι κωλοτούμπες και οι εμφανίσεις στα ισχυρά ΜΜΕ ή σταθερότητα και η ανάληψη των ευθυνών όταν αυτές ανακύπτουν;

Πρόκειται για στελέχη από τον λεγόμενο φιλελεύθερο χώρο όπως είναι οι κύριοι: Σπηλιωτόπουλος, Χατζηδάκης, Μητσοτάκης, Βαρβιτσιώτης και Αντώναρος μεταξύ άλλων. Σύμφωνα με άλλα δημοσιεύματα όλοι όσοι υπέγραψαν δεν θα είναι υποψήφιοι με το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης στις ερχόμενες εκλογές.

Δυστυχώς οι μέρες είναι σοβαρές, το πολιτικό μας σύστημα όμως, δεν φαίνεται να μπορεί να αρθεί στο ύψος των περιστάσεων. Τέτοιες κινήσεις είναι σημαντικές και νομίζω ότι όλοι οι εμπλεκόμενοι θα μπορέσουν να βρουν έναν κοινό τόπο συνεννόησης. Σημαντικό είναι να καταλάβουμε όλοι πως οι καταστάσεις έχουν φτάσει στο μη περαιτέρω και ότι θα πρέπει το πολιτικό σύστημα να ανασυνταχθεί για να υπάρξει διέξοδος.

Προσωπικές στρατηγικές και ειδικά κριτήρια δείχνουν πως ακόμη δεν έχει επέλθει η απαιτούμενη σοβαρότητα. Οψόμεθα για την συνέχεια.

Τα υπόλοιπα πρωτοκλασάτα στελέχη της Νέας Δημοκρατίας εκφράζονται πλήρως από τις δηλώσεις Σαμαρά; Πιστεύουν ότι οι εκλογές είναι η μόνη λύση; Απορία προκαλεί αυτή η σιωπή.

Νομίζω πως η διακυβέρνηση της χώρας υπό την εποπτεία σου έχει κάνει το κύκλο της. Η ανεπάρκεια στην εφαρμογή των πολιτικών που χρειάζονται για να ξεφύγουμε από την κρίση είναι περισσότερο από εμφανής. Οι πολιτικές πρωτοβουλίες είναι πλέον επιβεβλημένες.

Πιστεύω η ποιο σωστή λύση σήμερα είναι η παραίτησή σου από την εξουσία και η δημιουργία κυβέρνησης εθνικής σωτηρίας. Η θέση της Ελλάδας είναι στον σκληρό πυρήνα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Κατακτήσεις και θυσίες δεκαετιών δεν μπορεί έτσι απλά να διαγραφούν.

Με εκτίμηση ένα μέλος του ΠΑΣΟΚ (και όχι φίλος γυαλαντζί )

Όταν είμαστε μικροί οι γονείς μας λέγανε ότι από τα λάθη μας μαθαίνουμε. Θα πρέπει να μάθουμε λοιπόν από τα λάθη δεκαετιών στην επιλογή του πολιτικού προσωπικού ώστε να μην τα επαναλάβουμε. Η διαδικασία της μάθησης όμως ακολουθεί τα ειδικά κριτήρια του καθενός ξεχωριστά, οπότε δεν υπάρχουν λύσεις με μαγικά ραβδιά.

Οι “θεατρικού” τύπου αντιδράσεις που σκοπό έχουν να κερδίσουν τηλεοπτικό χρόνο κάποιους εξυπηρετούν. Είναι υποχρέωση του καθενός να εξάγει τα δικά του συμπεράσματα ώστε να κρίνει σωστά αν πρέπει να συστρατευτεί ή όχι με τέτοιου είδους πρακτικές και λογικές. Η δική μου άποψη είναι πως το να μουτζώνεις και να φωνάζεις κλέφτες εξυπηρετεί μόνον όσους θέλουν να βγάλουν την ουρά τους απ’ έξω ώστε να μην αναλάβουν τις ευθύνες που τους αναλογούν (βλέπε πχ συνδικαλιστές).

Ας αντισταθούμε όλοι μαζί στον λαϊκισμό, ας ανατρέψουμε όλα εκείνα που μας καθυστέρησαν σαν κοινωνία τόσα χρόνια είτε είναι κλειστά επαγγέλματα είτε είναι φοροδιαφυγή είτε είναι εξορθολογισμός των κρατικών δαπανών και των κρατικοδίαιτων επιχειρηματιών. Θέτοντας πάνω από όλα το εμείς και όχι το εγώ.

Δυστυχώς η Ελλάδα είναι μία κοινωνία, οι πολίτες της οποίας επηρεάζονται έμμεσα από τα ΜΜΕ. Η επιρροή αυτή δεν εξυπηρετεί τα συμφέροντα της κοινωνία αλλά τις προσωπικές στρατηγικές που κρύβονται πίσω από τα συμφέροντα.

Το συμφέρον της Ελλάδας είναι η αλλαγή της στάσης και των πολιτικών όρων συμμετοχής των πολιτών στα κοινά. Θα ήθελα να δω νέα κόμματα ώστε να απελευθερωθούν δυνάμεις εγκλωβισμένες είτε στους υπάρχοντες κομματικούς σχηματισμούς είτε δεν έχουν κάποια κομματική έκφανση τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή. Θα ήθελα να δω πολίτες που θα συμμετέχουν με όρους ανάπτυξης, με όρους προόδου απεγκλωβισμένοι από κομματικούς μανδύες.

Πριν από λίγο ανακοινώθηκε πως 110.000 άνθρωποι λάμβαναν συντάξεις μαϊμού από το ΙΚΑ. Αυτό μεταφράζεται σε 1 περίπου δις € τον χρόνο. Οι συντάξεις αυτές πάνε πίσω μέχρι και 20 χρόνια. Ο οποιοσδήποτε καταλαβαίνει πως τα λεφτά που έχουν χαθεί είναι περισσότερα από όσα ζητάμε ως 6η δόση δανείου. Η σωστή αντιμετώπιση της κοινωνίας θα ήταν να μην εκλέξει κανέναν πολιτικό που διαχειρίστηκε τις συγκεκριμένες πολιτικές και εκτελεστικές θέσεις.

Τελικά είναι ζητούμενο οι πολιτικοί να λένε αυτό που πραγματικά πιστεύουν και ας αδιαφορούν πως τα ΜΜΕ θα παρουσιάσουν τις δηλώσεις τους ή θέλουμε πολιτικούς που θα λένε πράγματα που θα αρέσουν στα ΜΜΕ.

Τελικά ένας πολιτικός θα πρέπει να λέει πράγματα για να ηχούν όμορφα στα αυτιά μίας μάζας που πολλές φορές εμπνέεται από τον λαϊκισμό ή θα πρέπει να λέει πράγματα που θεωρεί αυτός σωστά;

Νομίζω πως είναι χαρακτηριστικό των νεοελλήνων να αφορίζουν όλα εκείνα που μπορεί να τους χαλάσουν την εικόνα, και ιδιαίτερα την εικόνα προς τα έξω. Είμαστε όλοι διατεθειμένοι να κρύψουμε τα πάντα κάτω από το χαλί και να λιθοβολήσουμε εκείνον που θα τολμήσει να πει πως το χαλί είναι φτηνιάρικο. Στην ουσία όμως, δεν μπαίνουμε εύκολα, και κανείς δεν μας έχει μάθει να μπαίνουμε.

Η σημερινή κρίση, όσο χιλιοπαιγμένο και αν είναι, είναι πέρα από οικονομική, κρίση θεσμών. Για να ξεπεραστεί το ζήτημα θα πρέπει όλοι να βοηθήσουν και να μην ξεχνάμε πως ήδη έχουν γίνει σημαντικές τομές για την χώρα, αλλά θα πρέπει να γίνουν και άλλες πιο γρήγορα και πιο μεθοδικά. Όλες εκείνες οι πολιτικές δυνάμεις που όλα αυτά τα χρόνια υπηρέτησαν την καθυστέρηση έχω την εντύπωση πως το κάνανε για ίδιο όφελος. Όταν για παράδειγμα το 2001 προσπάθησε να γίνει ανασυγκρότηση του ασφαλιστικού συστήματος όλοι εκείνοι που αντέδρασαν ουσιαστικά έφεραν το σύστημα μία ώρα αρχύτερα στην καταστροφή. Η λογιστική πεποίθηση είναι πως εάν η μεταρρύθμιση του ασφαλιστικού συστήματος πραγματοποιούνταν τότε δεν θα αυξάνονταν οι ασφαλιστικές εισφορές στα σημερινά δυσβάσταχτα νούμερα. Η δική μου οπτική γωνία είναι πως η "Αριστερά"* επένδυσε σε κάτι τέτοιο διότι σε περίπτωση δυσκολίας των ταμείων, όπως και έγινε, θα υπήρχαν περισσότερα αυτιά για την ρητορική τους και τον λαϊκισμό που θεωρώ πως πρεσβεύουν. Επένδυσαν να αυξήσουν το κομματικό ακροατήριο έναντι των πολλών οι οποίοι τελικά πλήττονται από τις μειώσεις μισθών και συντάξεων.

Δεν είναι εύκολο να κοπούν συντάξεις όπως δεν είναι εύκολο και το κάθε ταμείο να πληρώνει συντάξεις χιλιάδων ευρώ σε ανθρώπους οι οποίοι μέχρι και το 1995 δίναν εισφορές στα ταμεία 200 δραχμές. Ρωτήστε ο καθένας τους δικούς του/της ποιοι ήταν οι μισθοί στην Ελλάδα το ’80 και το ’90 και βγάλτε ο καθένας τα συμπεράσματά του για τις εισφορές και τις οικονομικές δυνατότητες των ταμείων. Με κανένα μαγικό τρόπο οι 10.000 δρχμ που μπορεί να έδινε κάποιος εισφορές για όλο τον χρόνο μπορούν να γίνουν 12.000 ευρώ και να παίρνει 1000 ευρώ σύνταξη.

Επειδή ο λαϊκισμός περισσεύει στην εποχή μας καλό είναι τα πάντα να τα αντιμετωπίζουμε με κριτική σκέψη.

*Όταν αναφέρομαι στην "Αριστερά" στην Ελλάδα την βάζω σε εισαγωγικά καθώς για μένα αριστερά είναι ένα σύνολο από προοδευτικές πολιτικές που δεν πιστεύω ότι αντιπροσωπεύονται από τους εδώ τιμητές της "αριστεράς".

Δηλαδή πόσο ακόμη ξεφτίλα; Έλεος.