Σκέψεις για την κρίση και τον Πάγκαλο

Είναι αν μη τι άλλω αγαθιάρικο, την σημερινή εποχή, κάποιος να διαμορφώνει εικόνα από τα ΜΜΕ για τις δηλώσεις κάποιου και τα γεγονότα. Οι δηλώσεις που μπόρεσα να διαβάσω στα αγγλικά στην Χουριέτ με τον τρόπο που παρουσιάστηκαν στην Ελλάδα απείχαν παρασάγκας.

Τελικά είναι ζητούμενο οι πολιτικοί να λένε αυτό που πραγματικά πιστεύουν και ας αδιαφορούν πως τα ΜΜΕ θα παρουσιάσουν τις δηλώσεις τους ή θέλουμε πολιτικούς που θα λένε πράγματα που θα αρέσουν στα ΜΜΕ.

Τελικά ένας πολιτικός θα πρέπει να λέει πράγματα για να ηχούν όμορφα στα αυτιά μίας μάζας που πολλές φορές εμπνέεται από τον λαϊκισμό ή θα πρέπει να λέει πράγματα που θεωρεί αυτός σωστά;

Νομίζω πως είναι χαρακτηριστικό των νεοελλήνων να αφορίζουν όλα εκείνα που μπορεί να τους χαλάσουν την εικόνα, και ιδιαίτερα την εικόνα προς τα έξω. Είμαστε όλοι διατεθειμένοι να κρύψουμε τα πάντα κάτω από το χαλί και να λιθοβολήσουμε εκείνον που θα τολμήσει να πει πως το χαλί είναι φτηνιάρικο. Στην ουσία όμως, δεν μπαίνουμε εύκολα, και κανείς δεν μας έχει μάθει να μπαίνουμε.

Η σημερινή κρίση, όσο χιλιοπαιγμένο και αν είναι, είναι πέρα από οικονομική, κρίση θεσμών. Για να ξεπεραστεί το ζήτημα θα πρέπει όλοι να βοηθήσουν και να μην ξεχνάμε πως ήδη έχουν γίνει σημαντικές τομές για την χώρα, αλλά θα πρέπει να γίνουν και άλλες πιο γρήγορα και πιο μεθοδικά. Όλες εκείνες οι πολιτικές δυνάμεις που όλα αυτά τα χρόνια υπηρέτησαν την καθυστέρηση έχω την εντύπωση πως το κάνανε για ίδιο όφελος. Όταν για παράδειγμα το 2001 προσπάθησε να γίνει ανασυγκρότηση του ασφαλιστικού συστήματος όλοι εκείνοι που αντέδρασαν ουσιαστικά έφεραν το σύστημα μία ώρα αρχύτερα στην καταστροφή. Η λογιστική πεποίθηση είναι πως εάν η μεταρρύθμιση του ασφαλιστικού συστήματος πραγματοποιούνταν τότε δεν θα αυξάνονταν οι ασφαλιστικές εισφορές στα σημερινά δυσβάσταχτα νούμερα. Η δική μου οπτική γωνία είναι πως η "Αριστερά"* επένδυσε σε κάτι τέτοιο διότι σε περίπτωση δυσκολίας των ταμείων, όπως και έγινε, θα υπήρχαν περισσότερα αυτιά για την ρητορική τους και τον λαϊκισμό που θεωρώ πως πρεσβεύουν. Επένδυσαν να αυξήσουν το κομματικό ακροατήριο έναντι των πολλών οι οποίοι τελικά πλήττονται από τις μειώσεις μισθών και συντάξεων.

Δεν είναι εύκολο να κοπούν συντάξεις όπως δεν είναι εύκολο και το κάθε ταμείο να πληρώνει συντάξεις χιλιάδων ευρώ σε ανθρώπους οι οποίοι μέχρι και το 1995 δίναν εισφορές στα ταμεία 200 δραχμές. Ρωτήστε ο καθένας τους δικούς του/της ποιοι ήταν οι μισθοί στην Ελλάδα το ’80 και το ’90 και βγάλτε ο καθένας τα συμπεράσματά του για τις εισφορές και τις οικονομικές δυνατότητες των ταμείων. Με κανένα μαγικό τρόπο οι 10.000 δρχμ που μπορεί να έδινε κάποιος εισφορές για όλο τον χρόνο μπορούν να γίνουν 12.000 ευρώ και να παίρνει 1000 ευρώ σύνταξη.

Επειδή ο λαϊκισμός περισσεύει στην εποχή μας καλό είναι τα πάντα να τα αντιμετωπίζουμε με κριτική σκέψη.

*Όταν αναφέρομαι στην "Αριστερά" στην Ελλάδα την βάζω σε εισαγωγικά καθώς για μένα αριστερά είναι ένα σύνολο από προοδευτικές πολιτικές που δεν πιστεύω ότι αντιπροσωπεύονται από τους εδώ τιμητές της "αριστεράς".

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: