Αγαπητέ πρόεδρε,

3 Νοεμβρίου 2011

ποτέ δεν μπόρεσα να χωνέψω το γεγονός ότι ήσουν πρόεδρος στο κόμμα που υποστήριζα. Σου έδωσα πολλές ευκαιρίες για να μου αποδείξεις ότι έκανα λάθος αλλά δεν τα κατάφερες.

Νομίζω πως η διακυβέρνηση της χώρας υπό την εποπτεία σου έχει κάνει το κύκλο της. Η ανεπάρκεια στην εφαρμογή των πολιτικών που χρειάζονται για να ξεφύγουμε από την κρίση είναι περισσότερο από εμφανής. Οι πολιτικές πρωτοβουλίες είναι πλέον επιβεβλημένες.

Πιστεύω η ποιο σωστή λύση σήμερα είναι η παραίτησή σου από την εξουσία και η δημιουργία κυβέρνησης εθνικής σωτηρίας. Η θέση της Ελλάδας είναι στον σκληρό πυρήνα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Κατακτήσεις και θυσίες δεκαετιών δεν μπορεί έτσι απλά να διαγραφούν.

Με εκτίμηση ένα μέλος του ΠΑΣΟΚ (και όχι φίλος γυαλαντζί :P)

Advertisements

Ο λαΐκισμός επικρατεί παντού, ας αντισταθούμε

28 Οκτωβρίου 2011

Μία μικρή βόλτα σε blogs και ιστοσελίδες κοινωνικού ενδιαφέροντος αποκαλύπτει (τουλάχιστον στα δικά μου μάτια) έναν ανελέητο λαϊκισμό. Δεν ξέρω γιατί έχουμε απολέσει την κοινή λογική και οι περισσότεροι είμαστε ευχαριστημένοι με δηλώσεις του τύπου «οι άλλοι …», «οι γερμανοί …», «οι προδότες …».

Όταν είμαστε μικροί οι γονείς μας λέγανε ότι από τα λάθη μας μαθαίνουμε. Θα πρέπει να μάθουμε λοιπόν από τα λάθη δεκαετιών στην επιλογή του πολιτικού προσωπικού ώστε να μην τα επαναλάβουμε. Η διαδικασία της μάθησης όμως ακολουθεί τα ειδικά κριτήρια του καθενός ξεχωριστά, οπότε δεν υπάρχουν λύσεις με μαγικά ραβδιά.

Οι «θεατρικού» τύπου αντιδράσεις που σκοπό έχουν να κερδίσουν τηλεοπτικό χρόνο κάποιους εξυπηρετούν. Είναι υποχρέωση του καθενός να εξάγει τα δικά του συμπεράσματα ώστε να κρίνει σωστά αν πρέπει να συστρατευτεί ή όχι με τέτοιου είδους πρακτικές και λογικές. Η δική μου άποψη είναι πως το να μουτζώνεις και να φωνάζεις κλέφτες εξυπηρετεί μόνον όσους θέλουν να βγάλουν την ουρά τους απ’ έξω ώστε να μην αναλάβουν τις ευθύνες που τους αναλογούν (βλέπε πχ συνδικαλιστές).

Ας αντισταθούμε όλοι μαζί στον λαϊκισμό, ας ανατρέψουμε όλα εκείνα που μας καθυστέρησαν σαν κοινωνία τόσα χρόνια είτε είναι κλειστά επαγγέλματα είτε είναι φοροδιαφυγή είτε είναι εξορθολογισμός των κρατικών δαπανών και των κρατικοδίαιτων επιχειρηματιών. Θέτοντας πάνω από όλα το εμείς και όχι το εγώ.

Η επικαιρότητα

7 Οκτωβρίου 2011

Σχεδόν μετά μισό χρόνο πάλι ο Πάγκαλος είναι στην επικαιρότητα. Από πέρυσι τον Απρίλιο μέχρι και σήμερα οι αλλαγές στην Ελλάδα είναι θεαματικές, αλλάζουν συνεχώς και πολύ φοβάμαι οι περισσότερες αλλαγές είναι προς το χειρότερο.

Δυστυχώς η Ελλάδα είναι μία κοινωνία, οι πολίτες της οποίας επηρεάζονται έμμεσα από τα ΜΜΕ. Η επιρροή αυτή δεν εξυπηρετεί τα συμφέροντα της κοινωνία αλλά τις προσωπικές στρατηγικές που κρύβονται πίσω από τα συμφέροντα.

Το συμφέρον της Ελλάδας είναι η αλλαγή της στάσης και των πολιτικών όρων συμμετοχής των πολιτών στα κοινά. Θα ήθελα να δω νέα κόμματα ώστε να απελευθερωθούν δυνάμεις εγκλωβισμένες είτε στους υπάρχοντες κομματικούς σχηματισμούς είτε δεν έχουν κάποια κομματική έκφανση τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή. Θα ήθελα να δω πολίτες που θα συμμετέχουν με όρους ανάπτυξης, με όρους προόδου απεγκλωβισμένοι από κομματικούς μανδύες.

Πριν από λίγο ανακοινώθηκε πως 110.000 άνθρωποι λάμβαναν συντάξεις μαϊμού από το ΙΚΑ. Αυτό μεταφράζεται σε 1 περίπου δις € τον χρόνο. Οι συντάξεις αυτές πάνε πίσω μέχρι και 20 χρόνια. Ο οποιοσδήποτε καταλαβαίνει πως τα λεφτά που έχουν χαθεί είναι περισσότερα από όσα ζητάμε ως 6η δόση δανείου. Η σωστή αντιμετώπιση της κοινωνίας θα ήταν να μην εκλέξει κανέναν πολιτικό που διαχειρίστηκε τις συγκεκριμένες πολιτικές και εκτελεστικές θέσεις.

Σκέψεις για την κρίση και τον Πάγκαλο

23 Απριλίου 2011

Είναι αν μη τι άλλω αγαθιάρικο, την σημερινή εποχή, κάποιος να διαμορφώνει εικόνα από τα ΜΜΕ για τις δηλώσεις κάποιου και τα γεγονότα. Οι δηλώσεις που μπόρεσα να διαβάσω στα αγγλικά στην Χουριέτ με τον τρόπο που παρουσιάστηκαν στην Ελλάδα απείχαν παρασάγκας.

Τελικά είναι ζητούμενο οι πολιτικοί να λένε αυτό που πραγματικά πιστεύουν και ας αδιαφορούν πως τα ΜΜΕ θα παρουσιάσουν τις δηλώσεις τους ή θέλουμε πολιτικούς που θα λένε πράγματα που θα αρέσουν στα ΜΜΕ.

Τελικά ένας πολιτικός θα πρέπει να λέει πράγματα για να ηχούν όμορφα στα αυτιά μίας μάζας που πολλές φορές εμπνέεται από τον λαϊκισμό ή θα πρέπει να λέει πράγματα που θεωρεί αυτός σωστά;

Νομίζω πως είναι χαρακτηριστικό των νεοελλήνων να αφορίζουν όλα εκείνα που μπορεί να τους χαλάσουν την εικόνα, και ιδιαίτερα την εικόνα προς τα έξω. Είμαστε όλοι διατεθειμένοι να κρύψουμε τα πάντα κάτω από το χαλί και να λιθοβολήσουμε εκείνον που θα τολμήσει να πει πως το χαλί είναι φτηνιάρικο. Στην ουσία όμως, δεν μπαίνουμε εύκολα, και κανείς δεν μας έχει μάθει να μπαίνουμε.

Η σημερινή κρίση, όσο χιλιοπαιγμένο και αν είναι, είναι πέρα από οικονομική, κρίση θεσμών. Για να ξεπεραστεί το ζήτημα θα πρέπει όλοι να βοηθήσουν και να μην ξεχνάμε πως ήδη έχουν γίνει σημαντικές τομές για την χώρα, αλλά θα πρέπει να γίνουν και άλλες πιο γρήγορα και πιο μεθοδικά. Όλες εκείνες οι πολιτικές δυνάμεις που όλα αυτά τα χρόνια υπηρέτησαν την καθυστέρηση έχω την εντύπωση πως το κάνανε για ίδιο όφελος. Όταν για παράδειγμα το 2001 προσπάθησε να γίνει ανασυγκρότηση του ασφαλιστικού συστήματος όλοι εκείνοι που αντέδρασαν ουσιαστικά έφεραν το σύστημα μία ώρα αρχύτερα στην καταστροφή. Η λογιστική πεποίθηση είναι πως εάν η μεταρρύθμιση του ασφαλιστικού συστήματος πραγματοποιούνταν τότε δεν θα αυξάνονταν οι ασφαλιστικές εισφορές στα σημερινά δυσβάσταχτα νούμερα. Η δική μου οπτική γωνία είναι πως η "Αριστερά"* επένδυσε σε κάτι τέτοιο διότι σε περίπτωση δυσκολίας των ταμείων, όπως και έγινε, θα υπήρχαν περισσότερα αυτιά για την ρητορική τους και τον λαϊκισμό που θεωρώ πως πρεσβεύουν. Επένδυσαν να αυξήσουν το κομματικό ακροατήριο έναντι των πολλών οι οποίοι τελικά πλήττονται από τις μειώσεις μισθών και συντάξεων.

Δεν είναι εύκολο να κοπούν συντάξεις όπως δεν είναι εύκολο και το κάθε ταμείο να πληρώνει συντάξεις χιλιάδων ευρώ σε ανθρώπους οι οποίοι μέχρι και το 1995 δίναν εισφορές στα ταμεία 200 δραχμές. Ρωτήστε ο καθένας τους δικούς του/της ποιοι ήταν οι μισθοί στην Ελλάδα το ’80 και το ’90 και βγάλτε ο καθένας τα συμπεράσματά του για τις εισφορές και τις οικονομικές δυνατότητες των ταμείων. Με κανένα μαγικό τρόπο οι 10.000 δρχμ που μπορεί να έδινε κάποιος εισφορές για όλο τον χρόνο μπορούν να γίνουν 12.000 ευρώ και να παίρνει 1000 ευρώ σύνταξη.

Επειδή ο λαϊκισμός περισσεύει στην εποχή μας καλό είναι τα πάντα να τα αντιμετωπίζουμε με κριτική σκέψη.

*Όταν αναφέρομαι στην "Αριστερά" στην Ελλάδα την βάζω σε εισαγωγικά καθώς για μένα αριστερά είναι ένα σύνολο από προοδευτικές πολιτικές που δεν πιστεύω ότι αντιπροσωπεύονται από τους εδώ τιμητές της "αριστεράς".

Ρε μλκς πάμε καλά;

17 Απριλίου 2011

Ο βουλευτής ΠΑΣΟΚ νομού Ιωαννίνων, Θανάσης Οικονόμου στο freestyle.

Δηλαδή πόσο ακόμη ξεφτίλα; Έλεος.

Προβλήματα στο πανεπιστήμιο Ιωαννίνων

15 Απριλίου 2011

Ο κ. Σπύρος Γεωργάτος και ο κ. Άρης Μπαρτζώκας,  αντιπρόεδρος και γραμματέας του συλλόγου των καθηγητών του πανεπιστημίου Ιωαννίνων αντίστοιχα, έδωσαν χτες συνέντευξη τύπου όπου περιέγραψαν μία ζοφερή κατάσταση για το πανεπιστήμιο. Ασφυκτική η οικονομική κατάσταση, χωρίς πετρέλαιο οι αίθουσες είναι κρύες αφού η θέρμανση είναι «… υποτυπώδης ή ανύπαρκτη», σε λίγα χρόνια τα παιδιά δεν θα έχουν καθηγητές να κάνουν μάθημα, μεταξύ άλλων.

Αυτό που διαφαίνεται από τα δημοσιεύματα που κάλυψαν το γεγονός είναι πως οι παρατηρήσεις των καθηγητών αναλώθηκαν σε διαχειριστικού τύπου απορίες για τις προσλήψεις, για τις ανάγκες που αυξάνονται, για τους ωρομίσθιους 407 καθηγητές. Αυτού του τύπου τα ερωτήματα είναι σεβαστά και θα πρέπει να διατυπώνονται από την ακαδημαϊκή κοινότητα.  Ιδανικό θα ήταν να τεθούν επίσης ερωτήματα για την αύξηση της αποδοτικότητας, για εκείνους τους καθηγητές που ονομάζονται αλεξιπτωτιστές (π.χ. πάνε μόνο τις Δευτέρες για μάθημα γιατί μένουν μόνιμα στην Αθήνα), για τον τρόπο πρόσληψης και τις διάτρητες διαδικασίες κρίσης που υπάρχουν στα ελληνικά πανεπιστήμια. Ο συνδυασμός των ερωτημάτων είναι αυτός που θα δώσει αξιοπιστία στις διεκδικήσεις τους.

Μέχρι να αναγνωριστούν από την ακαδημαϊκή κοινότητα οι αδυναμίες που υπάρχουν στους κύκλους της και να υπάρξει ένα ολοκληρωμένο σχέδιο δράσης σε συνδυασμό με τους αρμόδιους, η γενική πεποίθηση του κόσμου θα είναι πως άλλη μία βολεμένη ομαδούλα προσπαθεί να μην της χαλάσει η ζαχαρένια.

Το δια ταύτα είναι να μην μένουν οι καθηγητές σε παρατηρήσεις και ρητορικές απορίες.

  • Είναι άσχημο που μειώνονται οι προϋπολογισμοί των πανεπιστημίων; Είναι.
  • Είναι απαραίτητο να μειωθούν οι προϋπολογισμοί από το κράτος; Είναι.
  • Μπορούν να κάνουν κάτι οι ίδιοι για να βελτιώσουν τους προϋπολογισμούς του ιδρύματος; Μπορούν.
  • Πότε θα παρουσιάσουν τις δράσεις που αναλαμβάνουν για την αύξηση του προϋπολογισμού των πανεπιστημίων;

Η προσπάθεια και η ευθύνη βελτίωσης των πανεπιστημίων είναι στο χέρι των πανεπιστημιακών. Θα πρέπει λοιπόν και αυτοί, που είναι το πιο μορφωμένο κομμάτι του πληθυσμού, να μην κοιτούν προς το κράτος με το χέρι απλωμένο ζητώντας χρήματα, αλλά να σηκώσουν τα μανίκια και να δώσουν λύσεις εκεί που χρειάζεται και περνάει από το χέρι τους.

Αναμένοντας τον προϋπολογισμό του Δήμου Ιωαννιτών για το 2011

14 Απριλίου 2011

Είμαστε στο διαύγεια εν αναμονή. 😉

Οι αποφάσεις του Δήμου Ιωαννιτών στο διαύγεια.

3 Απριλίου 2011

Το ιστολόγιο http://peravre.blogspot.com είχε την ιδέα να αναρτήσει κάποιες από τις δαπάνες του δήμου Ιωαννιτών μέσα από το πρόγραμμα διαύγεια. Η αλήθεια είναι πως με το Διαύγεια μπορεί πλέον να παρακολουθήσει εύκολες τις αποφάσεις του δήμου ή της περιφέρειας.

Οι συνολικές δαπάνες του δήμου Ιωαννιτών για το πρώτο 3μηνο του 2011 είναι 18.062.648,68 € κάτι που σημαίνει πως αν εάν αυτό συνεχιστεί οι συνολικές δαπάνες για το 2011 θα είναι 72.250.594,72 €. Αυτό δεν ξέρω αν ισχύει για σίγουρα καθώς οι πιστώσεις για τους μισθούν ενδεχομένως να μην είναι για το τρίμηνο αλλά για όλο το έτος.

Εάν θεωρήσουμε πως οι μισθοί είναι για όλο το οικονομικό έτος και πως ο μέσος μισθός στους ΟΤΑ είναι περιπου 1500 ευρώ τότε μπορούμε να κάποιες εκτιμήσεις για τον αριθμό των υπαλλήλων του δήμου Ιωαννιτών. Η εκτίμηση είναι για ένα σύνολο 960 υπαλλήλων σε όλες τις υπηρεσίες

Περιγραφή Κόστος Κόστος / μήνα Αρ. Υπαλλήλων
ΑΠΟΔΟΧΕΣ ΜΟΝΙΜΩΝ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΚΑΘΑΡΙΟΤΗΤΑΣ- ΗΛΕΚΤΡΟΦΩΤΙΣΜΟΥ ΔΗΜΟΥ ΙΩΑΝΝΙΤΩΝ 2.556.472,06 € 213.039,34 € 142
ΑΠΟΔΟΧΕΣ ΜΟΝΙΜΩΝ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΔΗΜΟΥ ΙΩΑΝΝΙΤΩΝ 1.595.012,06 € 132.917,67 € 89
ΑΠΟΔΟΧΕΣ ΜΟΝΙΜΩΝ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΤΕΧΝΙΚΗΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ ΔΗΜΟΥ ΙΩΑΝΝΙΤΩΝ 1.431.011,97 € 119.251,– € 80
ΑΠΟΔΟΧΕΣ ΜΟΝΙΜΩΝ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΩΝ ΔΗΜΟΥ ΙΩΑΝΝΙΤΩΝ 1.269.802,33 € 105.816,86 € 71
ΑΠΟΔΟΧΕΣ ΜΟΝΙΜΩΝ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΔΗΜΟΤ.ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ ΔΗΜΟΥ ΙΩΑΝΝΙΤΩΝ 451.722,05 € 37.643,50 € 25
ΑΠΟΔΟΧΕΣ ΜΟΝΙΜΩΝ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΠΡΑΣΙΝΟΥ ΔΗΜΟΥ ΙΩΑΝΝΙΤΩΝ 450.052,57 € 37.504,38 € 25
ΑΠΟΔΟΧΕΣ ΜΟΝΙΜΩΝ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΠΟΛΕΟΔΟΜΙΑΣ ΔΗΜΟΥ ΙΩΑΝΝΙΤΩΝ 431.081,96 € 35.923,50 € 24
ΑΠΟΔΟΧΕΣ ΜΟΝΙΜΩΝ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΗΣ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ ΠΟΛΕΟΔΟΜΙΑΣ ΔΗΜΟΥ ΙΩΑΝΝΙΤΩΝ 324.000,– € 27.000,– € 18
ΑΠΟΔΟΧΕΣ ΜΟΝΙΜΩΝ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΛΟΙΠΩΝ ΥΠΗΡ. ΔΗΜΟΥ ΙΩΑΝΝΙΤΩΝ 289.151,38 € 24.095,95 € 16
ΑΠΟΔΟΧΕΣ ΜΟΝΙΜΩΝ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΜΟΥ ΔΗΜΟΥ ΙΩΑΝΝΙΤΩΝ 245.594,64 € 20.466,22 € 14
ΑΠΟΔΟΧΕΣ ΜΟΝΙΜΩΝ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΔΗΜΟΥ ΙΩΑΝΝΙΤΩΝ ΠΡΟΕΡΧΟΜΕΝΩΝ ΑΠΟ ΤΥΔΚ 230.000,– € 19.166,67 € 13
ΑΠΟΔΟΧΕΣ ΜΟΝΙΜΩΝ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΚΕΠ ΔΗΜΟΥ ΙΩΑΝΝΙΤΩΝ 189.349,92 € 15.779,16 € 11
ΑΠΟΔΟΧΕΣ ΜΟΝΙΜΩΝ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΝΕΚΡΟΤΑΦΕΙΩΝ ΔΗΜΟΥ ΙΩΑΝΝΙΤΩΝ 44.392,– € 3.699,33 € 2
960

Αναρωτιέμαι πόσο κοντά στην αλήθεια είναι η συγκεκριμένη εκτίμηση.

Άρθρο – παρέμβαση πέντε στελεχών του ΠΑΣΟΚ

14 Μαρτίου 2011

Οι συνεχείς– επί τα χείρω – αναθεωρήσεις του μνημονίου, το γαϊτανάκι των αλλεπάλληλων κυβερνητικών λαθών, η χρονική παράταση της αποπληρωμής του δανείου και άρα της επιτήρησης, οι αλλεπάλληλες αυτοδιαψεύσεις στην επίτευξη των στόχων, αναδεικνύουν βασικές όψεις του πολιτικού προβλήματος της χώρας.

Από την μέχρι σήμερα πορεία

  • Έχει κατ΄ επανάληψη επιβεβαιωθεί η απουσία ενός ολοκληρωμένου και μακρόπνοου αναπτυξιακού σχεδίου και η έλλειψη μιας ικανής, συνεκτικής πολιτικής ομάδας για την αντιμετώπιση μιας τόσο μεγάλης κρίσης.
  • Έχει αναδειχθεί ότι μείζονες εθνικού χαρακτήρα επιλογές δεν διαμορφώνονται στα θεσμοθετημένα κυβερνητικά όργανα, αλλά στις διμερείς συναντήσεις με τους δανειστές μας

Παρά τις ενστάσεις, τις αγωνίες, τα ερωτηματικά και τις αμφιβολίες για την ακολουθούμενη πολιτική, επιδείξαμε διαχρονικά αίσθημα ευθύνης. Τη στάση μας αυτή την καταστήσαμε διακριτή μέσα από τις όποιες, συμβολικές πλέον, διαδικασίες του ΠΑΣΟΚ.
Όμως κάθε μέρα που περνάει διαμορφώνεται η πεποίθηση πως το βασικό προεκλογικό μας σύνθημα «πρώτα ο πολίτης» η κυβέρνηση μας το έχει αντικαταστήσει από το δόγμα «πρώτα οι δανειστές μας». Οι βασικές και αρχικές διαφωνίες μας οι οποίες αφορούν στον χρόνο αντίδρασης της κυβέρνησης, στον τρόπο διαχείρισης της δανειακής σύμβασης και στην έλλειψη αναπτυξιακού σχεδίου, παραμένουν, επιτείνονται και μετατρέπονται σήμερα σε αγωνία για το αύριο της χώρας.

Η ανακολουθία στην εφαρμογή και η συνεχής μονόπλευρη διολίσθηση των μέτρων, η εκ των υστέρων κυβερνητική δια πίστωση πως «τα νούμερα δεν μας βγαίνουν» και η παραδοχή της ανάγκης επιμήκυνσης, και όχι αναθεώρησης, μια κατά τα άλλα λεόντειας δανειακής σύμβασης, η οποία αντιστρατεύεται την ανάπτυξη, δεν αφήνουν και πολλά περιθώρια για ένα αισιόδοξο αύριο.

Τα βάρη της δημοσιονομικής εξυγίανσης δεν επιμερίζονται με κοινωνική δικαιοσύνη και προπάντων δεν αγγίζουν αυτούς που πραγματικά συνέβαλαν στην κρίση.

Ποιος πληρώνει τη κρίση; Όλοι και δίκαια; Ή μήπως μόνο οι μικρομεσαίοι, οι συνταξιούχοι και οι εργαζόμενοι με σχέση εξαρτημένης εργασίας?

Ποιους πλήττει η κρίση ? Όλους και δίκαια? η μήπως μόνο τα χαμηλά και μεσαία εισοδήματα, την μικρή και μεσαία επιχείρηση ?

Το κλείσιμο χιλιάδων μικρών επιχειρήσεων και καταστημάτων και η δραματική αύξηση της ανεργίας, διαμορφώνουν το κοινωνικό τοπίο της φτώχιας, της ανέχειας, της ανασφάλειας και της απελπισίας.
Η έλλειψη προοπτικής και η ανεργία των νέων που αναζητούν το μέλλον στην εσπερία, ευνουχίζει για δεκαετίες την ανάπτυξη της χώρας.

Η κατάργηση των συντεχνιακών προνομίων είναι επιβεβλημένη αλλά δεν μπορεί να αποτελεί το πρόσχημα κατάργησης κάθε προστασίας των εργασιακών σχέσεων. Οι αναγκαίες και χρήσιμες διαρθρωτικές αλλαγές δεν αρκεί να νομοθετούνται. Απαιτείται να προωθούνται αποφασιστικά, αποτελεσματικά, γρήγορα και προπάντων να μην διαρρηγνύουν τον κοινωνικό ιστό. Η κυβέρνηση πρέπει να αντιληφθεί πως η στρατηγική της αβεβαιότητας, της ανασφάλειας, της τρομοκρατίας των μέτρων, ο τεμαχισμός της αλήθειας, το έλλειμμα ειλικρίνειας, και προπάντων ο λαϊκισμός του αντιμνημονιακού λόγου κάποιων κυβερνητικών στελεχών εξάντλησαν την επικοινωνιακή «προσφορά» τους.

Όλον αυτό τον καιρό αποδείχθηκε περίτρανα πως η ακολουθούμενη πολιτική δεν μπορεί να οδηγήσει σε διέξοδο τη χώρα από τη στιγμή που περιορίζεται μόνο στο δημοσιονομικό σκέλος και αγνοεί το αναπτυξιακό.

Το μέγεθος και η δομή της κρίσης απαιτούν:

  • Διευθύνουσα πολιτική ομάδα οπλισμένη με πίστη και αποφασιστικότητα, η οποία να μπορεί να κινείται και πέρα από το μνημόνιο και με ένα ευρύτερο σχέδιο να επιδιώκει συνεννόηση, συναινέσεις, συμφωνίες.
  • Πολιτικές που εμπνέουν και δεν διχάζουν ,πολιτικές που κινητοποιούν και δεν ενοχοποιούν, πολιτικές που ενσωματώνουν την διαφορά, πολιτικές που αρνούνται τις μοναδικότητες και τους μονοδρόμους.
  • Πολιτικές που χτίζουν την ηγεμονία τους θετικά και με σεβασμό στις μέχρι σήμερα σημαντικές εθνικές και κοινωνικές κατακτήσεις.
  • Να ορίσουμε με σαφήνεια το δημόσιο συμφέρον και το δημόσιο αγαθό. Η έγνοια μας πρέπει να είναι η προστασία του κοινωνικού μας κεφαλαίου και η προστασία από την κατάρρευση των εύθραυστων κοινωνικών σχέσεων που οδηγεί η χωρίς μελέτη και σχέδιο ιδιωτικοποίηση των δημόσιων αγαθών.

 

Ο στόχος της εξεύρεσης 50δις από την αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας, μπορεί να αντιμετωπιστεί μόνο ως μέρος σεναρίου επιστημονικής φαντασίας. Πολύ περισσότερο που δεν φαίνεται να υπάρχει σχέδιο τι , πότε και με ποιο τίμημα θα αξιοποιηθεί.

Η χθεσινή, θετική εξέλιξη, για την επιμήκυνση και το χαμηλότερο επιτόκιο, δεν μπορεί να αποκρύψει ότι η συμφωνία μας με τον υπό διαμόρφωση «μηχανισμό για την προστασία του ευρώ», θα δεσμεύσει τη χώρα σε μακρά και αδιέξοδη περίοδο ύφεσης, λιτότητας και πλήρους απορρύθμισης των εργασιακών σχέσεων.

Ανάμεσα στην πολιτική και την οικονομία εμπιστευόμαστε την πολιτική και ανάμεσα στην κοινωνία και την οικονομία δίνουμε το πρωτείο στην κοινωνία .

Χρειάζεται οι Έλληνες να γνωρίζουν όλη την αλήθεια.

Χρειάζεται να κάνουμε θυσίες και προσπάθειες με δική μας απόφαση και επιλογή.

Ο λαός μας, χρειάζεται και δικαιούται, μια πολιτική που θα τον εμπιστεύεται και δεν θα τον παραπλανά.

Χρειάζεται παράλληλα με τη σταθερή μας προσήλωση στον ευρωπαϊκό προσανατολισμό της χώρας, να εργασθούμε συστηματικά και μεθοδικά για τον επαναπροσδιορισμό της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης.

Η ένταξη μας στην ΟΝΕ συνιστά πλεονέκτημα Εθνικής επιβίωσης και προσφέρει εξαιρετικές δυνατότητες διαπραγμάτευσης. Χρειάζεται ο διάλογος. Στα θεσμοθετημένα κυβερνητικά όργανα, στους πολιτειακούς θεσμούς. Διάλογος με τα κόμματα, με τη κοινωνία των πολιτών, διάλογος και στο ΠΑΣΟΚ που έχει αποσυρθεί από την κοινωνία και έχει μετατραπεί σε κόμμα-κέλυφος και ανίσχυρο κυβερνητικό απολογητή. Χρειάζεται να αποκατασταθούν στο ΠΑΣΟΚ οι στοιχειώδεις πολιτικές λειτουργίες της πολιτικής αντιπαράθεσης, της δημιουργικής κριτικής, της σύνθεσης και της πολιτικής δράσης.

Τέλος όλοι μας θα πρέπει να γνωρίζουμε και να μη ξεχνάμε πως η αξιοπρέπεια του Ελληνικού λαού δεν είναι έννοια κενή περιεχομένου και η ιστορία έχει αποδειχθεί αδυσώπητη για όλους όσους την αγνόησαν, για όλους όσους την καταπάτησαν.

Θωμάς Γιώργος
Μαλέσιος Βαγγέλης
Μανίκας Στέφανος
Νικολάου Γιάννης
Σταυρακάκης Μηνάς

Το όνομά μου είναι Rachel Corrie

5 Μαρτίου 2011

Ότι και να αρχίσω να λέω για το συγκεκριμένο έργο είναι λίγο. Πραγματικά λίγο και είμαι πολύ χαρούμενος που στα Ιωάννινα πλέον έχουμε την δυνατότητα να παρακολουθούμε τόσο ωραίες και τόσο άρτια οργανωμένες παραστάσεις. Αξίζουν συγχαρητήρια λοιπόν και στο Πολυθέαμα που τόσα χρόνια επιμένει να κάνει πράγματα που έχουν αξία.

Το έργο «Το όνομά μου είναι Rachel Corrie» είναι βασισμένο στο ημερολόγιο και στα email της Rachel Corrie. Η Rachel ήταν φοιτήτρια και μέλος του κινήματος αλληλεγγύης της Παλαιστίνης και ταξίδευσε στη Γάζα κατά τη διάρκεια της δεύτερης Ιντιφάδα. Σκοτώθηκε από μπουλντόζα των δυνάμεων ασφαλείας του Ισραήλ κατά τη διάρκεια μίας διαμαρτυρίας για την καταστροφή σπιτιών Παλαιστινίων από Ισραηλινούς. Το κείμενο του έργου το έχουν επιμεληθεί η δημοσιογράφος της Guardian Katharine Viner και ο Βρετανός σκηνοθέτης Alan Rickman.

Το κείμενο είναι συγκλονιστικό, η μετάφραση είναι της Νάνσυ Τρικκαλίτη, ενώ το θεατρικό το έχει σκηνοθετήσει η Μάνια Παπαδημητρίου. Πήγα χωρίς να ξέρω τι με περιμένει και το θεατρικό άρχισε χαλαρά να παρουσιάζει την Rachel από τα παιδικά της χρόνια και πως την γοήτευσε ο ακτιβισμός. Συνεχίζει με τις μέρες που πέρασε στην Λωρίδα της Γάζας έως το τέλος. Το κείμενο καταφέρνει να βάλει τον θεατή στη θέση της Rachel και να δημιουργήσει εκείνα τα ερωτήματα που διαμόρφωσαν και τον δικό της χαρακτήρα. Η ερμηνεία της ηθοποιού Δήμητρας Σύρου είναι καταπληκτική της αξίζουν μεγάλα συγχαρητήρια με τον τρόπο που ενσαρκώνει την Rachel και περνά από την εφηβεία της στην παθιασμένη ακτιβίστρια.

Είχα πολύ καιρό να δω μία παράσταση που θα με συντάραζε σε αυτό το επίπεδο. Την προτείνω ανεπιφύλακτα σε όλους όσοι θέλουν να προβληματιστούν και να βγουν για λίγο από την ευκολία και την ασφάλεια του να ζεις σε μία Δυτική χώρα. Ειδικά τώρα, μία περίοδος επαναπροσδιορισμού ολόκληρης της Ελληνικής κοινωνίας, είναι καλό να μας ξεγυμνώνουν και να αντιλαμβανόμαστε ότι είμαστε από τους βολεμένους της κατάστασης.

Περισσότερα δείτε παρακάτω: